Skontaktuj się z nami

Imię *
Telefon *
E-Mail *
Wiadomość *
Rehabilitacja warszawa

Rehabilitacja Warszawa

ul. Cedrowa 51
Warszawa - Marysin Wawerski

Metody rehabilitacji

Metoda NDT Bobath dla dzieci

– jest to metoda neurofizjologiczna wykorzystywana do rehabilitacji dzieci. Metoda polega na stosowaniu specjalnych technik i wspomagań wpływających na napięcie mięśniowe, ruch dziecka oraz utrzymanie postawy ciała. Celem tych działań jest stymulowanie prawidłowego rozwoju dziecka.

Metodę NDT Bobath stosuje się u dzieci i niemowląt:

  • z asymetrią ułożenia ciała;
  • z opóźnieniem w rozwoju;
  • z obniżonym lub wzmożonym napięciem mięśniowym;
  • z kręczem szyi;
  • z porażeniem splotu barkowego;
  • wady i zniekształcenia stóp;
  • z zespołami genetycznymi;
  • z wadami postawy;
  • z wadami stóp;
  • ze skoliozą;
  • z problemami neurologicznymi – m. in. dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym i zespołami genetycznymi.

Metoda NDT Bobath dla dorosłych

- jest to postępowanie rozwiązujące problemy badania i leczenia pacjentów z zaburzeniami napięcia mięśniowego, zaburzeniami ruchu i aktywności spowodowanymi uszkodzeniem ośrodkowego układu nerwowego, w szczególności po udarze mózgu. Celem tej koncepcji jest optymalizacja wszystkich funkcji życiowych poprzez poprawę kontroli posturalnej i torowanie ruchów selektywnych i regulację napięcia mięśniowego. Terapię możemy prowadzić w domu pacjenta, aby móc przystosować go do funkcjonowania w znanym mu otoczeniu, oraz aby terapeuta miał możliwość udzielania instruktażu postępowania osobom bliskim pacjentowi.

Metodę NDT Bobath dla dorosłych stosujemy:

  • w badaniu i terapii pacjentów z niedowładem połowiczym po udarze mózgu;
  • w usprawnianiu pacjentów z chorobą Parkinsona;
  • w fizjoterapii pacjentów ze stwardnieniem rozsianym.

Neuromobilizacje

– jest to rodzaj terapii manualnej mający na celu poprawę elastyczności i ruchomości obwodowego układu nerwowego, a przez to normalizację jego zakłóconej pobudliwości. Przez takie działanie uzyskuje się zmniejszenie stanu zapalnego, szybsze gojenie i zmniejszenie napięcia podrażnionych tkanek oraz zmniejszenie bólu.

Neuromobilizacje stosuje się:

  • w terapii bólu kręgosłupa na wszystkich jego odcinkach;
  • przy rwie kulszowej i barkowej ("drętwiejące" ręce, ból promieniujący);
  • w zespole cieśni kanału nadgarstka;
  • w usprawnianiu po urazach ortopedycznych;
  • po operacjach kręgosłupa;
  • po udarach mózgu.

Kinesiotaping

– jest to metoda terapeutyczna polegająca na oklejaniu ciała specjalistycznymi plastrami o właściwościach zbliżonych do ludzkiej skóry. Znajduje ona zastosowanie u pacjentów z problemami stawowymi i mięśniowymi jako utrwalenie prowadzonej rehabilitacji.

Metoda PNF

- jest to koncepcja terapii, której główne zasady opierają się na maksymalnym kontakcie z pacjentem poprzez bodźce manualne (odpowiedni chwyt), kontakt werbalny i wizualny. Metoda wykorzystuje opór dawkowany przez terapeutę, trakcję lub kompresję podczas wykonywanych ruchów, impuls pobudzający rozciągnięty mięsień do skurczu lub stymulujący napięty mięsień do intensywniejszej pracy (tzw. stretch). Stosuje się funkcjonalne wzorce ruchowe kończyn, obręczy barkowej i biodrowej, których nauczenie jest podstawą do wdrażania technik terapeutycznych w odpowiednich pozycjach, co w efekcie daje poprawę siły, mobilności i koordynacji mięśniowej, wytrzymałości i zręczności oraz kontroli posturalnej.

Metodę PNF stosujemy:

  • w rehabilitacji ortopedycznej;
  • w usprawnianiu pacjentów neurologicznych;
  • w terapii zaburzeń równowagi i koordynacji mięśniowej;
  • w terapii wad postawy.

Terapia manualna wg szkoły niemieckiej

- zajmuje się badaniem i leczeniem zaburzeń czynności różnych struktur układu ruchu – stawów obwodowych, stawów kręgosłupa, tkanek miękkich. W wyniku prowokacji określonych tkanek bezpośrednio w badaniu odnajduje się zburzone struktury oraz przyczyny dolegliwości. Leczenie za pomocą terapii manualnej przywraca fizjologiczną równowagę pomiędzy stawami, mięśniami i strukturami nerwowymi. Podczas terapii fizjoterapeuta stosuje odpowiednie techniki mobilizacji struktur unieruchomionych lub bolesnych. Celem wykonywanych przez pacjenta, indywidualnie dobranych ćwiczeń fizycznych jest wzmocnienie mięśni i podtrzymanie efektów terapii.


Terapię manualną w naszym Gabinecie stosujemy najczęściej w przypadku dolegliwości bólowych wszystkich odcinków kręgosłupa, przy rwie kulszowej i barkowej. Ten rodzaj terapii wykorzystujemy przy ograniczeniach ruchomości w stawach (również w stawach kręgosłupa), zespołach przeciążeniowych i dysfunkcjach mięśni i ścięgien.


Metoda Castillo Moralesa – terapia logopedyczna

Ustno - twarzowa terapia regulacyjna została opracowana, w latach siedemdziesiątych w Argentynie, przez prof. Castillo Moralesa jako własna koncepcja leczenia dzieci i dorosłych z zaburzeniami neurologicznymi ze szczególnym uwzględnieniem zaburzeń sensomotorycznych w okolicy twarzy i ust. Rozwinęła się na bazie doświadczeń osobistych i współpracy z małżeństwem Berthy i Karola Bobathów oraz Vaclawem Vojtą.


Metoda Castillo Moralesa polega na odpowiedniej stymulacji mięśni biorących udział w procesie mowy: mięśni oddechowych, mięśni kontrolujących ustawianie głowy, mięśni twarzy i jamy ustnej. U noworodków niemowląt nieprawidłowe napięcie mięśni prowadzi do trudności w zamykaniu ust, uchwyceniu piersi, ssaniu, połykaniu, a później w rozwoju mowy.


Metode Castillo Moralesa stosuje się u:
  • osób z obniżonym napięciem mięśniowym,
  • osób z zaburzeniami kompleksu ustno- twarzowego, np. chorobach neurologicznych,
  • osób po przebytych uszkodzeniach OUN, np. urazy czaszkowo- mózgowe,
  • osób z uszkodzeniami nerwu twarzowego, asymetrii twarzy,
  • u niemowląt wcześniaków z zaburzeniami funkcji ssania, połykania.

Komunikacja wspomagająca i alternatywna – terapia logopedyczna

Komunikacja wspomagająca i alternatywna (Augmentative and Alternative Communication) AAC jest to metoda wspomagania rozwoju mowy u dzieci i osób starszych posługujących się nią w ograniczonym stopniu. Rozwijająca się mowa werbalna wspierana jest za pomocą znaków graficznych (symboli, obrazków, piktogramów), znaków manualnych (gestów). Dzięki temu dziecko może wyrażać potrzeby, emocje, dokonywać wyborów.


Wspomaganie rozwoju mowy stosuje się u:
  • dzieci z opóźnieniem rozwoju mowy,
  • dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym,
  • dzieci niepełnosprawnych intelektualnie,
  • dzieci z zaburzeniami ze spektrum autyzmu.
Do góry